Prelegenci

Dzięki cyfryzacji można tchnąć w ten film nowe życie i zostawić go przyszłym pokoleniom. Myślę, że Andrzej Munk jest tutaj z nami i będzie bardzo zadowolony, że możemy uczestniczyć w ponownej premierze „Eroiki”.

Jerzy Wójcik na premierze zrekonstruowanej cyfrowo „Eroiki”

Michal Bregant

Historyk filmu, krytyk, kurator i wykładowca, dyrektor Narodowego Archiwum Filmowego w Pradze. Po ukończeniu Uniwersytetu Karola w Pradze pracował jako kurator i badacz w Narodowym Archiwum Filmowym w Pradze; w latach 1995-2002 podjął pracę w charakterze redaktora naczelnego kwartalnika Iluminace (czasopismo o teorii filmu, historii i estetyce). Od 1991 roku wykładał na Wydziale Filmowym i Telewizyjnym Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze (FAMU), przez dwie kadencje pełnił funkcję dziekana szkoły, a następnie przewodniczącego FAMU International. Jako dyrektor archiwum filmowego oraz członek komitetów wykonawczych ACE i FIAF angażuje się głównie w działalność w zakresie zachowania dziedzictwa kulturowego.

Bendik Bryde

Dyrektor ds. Rozwoju norweskiej organizacji Piql. Jego specjalistyczna wiedza akademicka została zbudowana na silnym fundamencie kombinacji biznesu i nauk społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem zainteresowań w dziedzinie historii i sposobów dbania o dziedzictwo kulturowo-historyczne. Piql współpracuje ściśle z organizacjami z całej Europy w celu ochrony ich unikalnych zasobów cyfrowych, zapewniając zachowanie oryginalnych treści i ich konserwację, a także ułatwiając ich udostępnianie obecnym i przyszłym pokoleniom.

Thomas C. Christensen

Magister Studiów Filmowych Uniwersytetu w Kopenhadze. Wykładał historię filmu, analizę i produkcję filmową na Uniwersytecie w Kopenhadze i Uniwersytecie w Aarhus, a w 1998 roku został Kuratorem w Duńskim Instytucie Filmowym. Główne obszary jego działania to odzyskiwanie, konserwacja i rekonstrukcja dzieł duńskiego kina. Nadzorował kilka projektów rekonstrukcji cyfrowej i serię wydawnictw DVD. Pracował w Komisji Technicznej FIAF w latach 2003-2015. W 2007 roku zakończył projekt dotyczący zaginionych filmów duńskiej aktorki Asty Nielsen. Od 2010 roku jest członkiem Komitetu Wykonawczego Europejskiego Stowarzyszenia Cinematheque (ACE). Obecnie jest zaangażowany w digitalizację i projekt on-line skupiający się na duńskich filmach fabularnych tworzonych w latach 1896-1975.

Dennis Doros

W Kino International odpowiadał za rekonstrukcję dwóch filmów z Glorią Swanson w roli głównej – „Queen Kelly” Ericha von Stroheima oraz „Sadie Thompson” Raoula Walsha. W 1990 roku, wraz z żoną Amy Heller, założył Milestone Films. Pracują z archiwami filmowymi i laboratoriami na całym świecie, podjęli się rekonstrukcji i dystrybucji wielu filmów niezależnych, w tym dzieł Charlesa Burnetta, Margot Benacerraf, Billy’ego Woodberry’ego, Kathleen Collins i Kenta Mackenziego. Wyprodukowali ponad 200 filmów amatorskich i ponad 100 filmów niemych. W promocję wydań filmowych Milestone włączyli się liczni luminarze kinematografii, tacy jak Martin Scorsese, Barbara Kopple, Steven Soderbergh, Thelma Schoonmaker i Sherman Alexie. Już od dwunastu lat Doros jest także konsultantem Turner Classic Movies. Doros i Heller otrzymali od Narodowego Towarzystwa Krytyków Filmowych pierwszą Nagrodę Specjalną Archiwistyki, a także zostali pięciokrotnie wyróżnieni przez Towarzystwo Nagrodą Dziedzictwa Filmowego. Na koncie mają także Lwa Międzynarodowego Seminarium Filmowego, dwie Nagrody Specjalne Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych, pierwszą nagrodę Dziedzictwa Kinowego imienia Stowarzyszenia Krytyków Filmowych z Los Angeles oraz Specjalne Odznaczenie Archiwum Filmowego Anthology w dziedzinie Konserwacji Filmu. Doros jest także trzykrotnym członkiem zarządu Stowarzyszenia Archiwistów Obrazów Ruchomych i laureatem nagrody im. Williama O'Farrella.

Gian Luca Farinelli

Dyrektor Cineteca di Bologna od roku 2000. Nadzorował utworzenie pierwszej włoskiej szkoły rekonstrukcji filmów L'Imagine Ritrovata, finansowanej przez Unię Europejską, a także pracowni rekonstrukcyjnej o tej samej nazwie. Działająca aktywnie od 1992 roku pracownia obecnie współpracuje z największymi archiwami filmowymi na całym świecie. Gian Luca Farinelli jest uznawany za jednego z najważniejszych ekspertów w dziedzinie rekonstrukcji filmów na arenie międzynarodowej. Był kierownikiem Bureau Recherche des films perdus – projektu badawczego o zakresie światowym, mającego na celu odzyskanie zagubionych filmów. Jest jednym z głównych twórców Association des Cinémathèques Européennes. W roku 2014 został nagrodzony Srebrnym Medalionem na Telluride Film Festival.

Michael Friend

Studiował historię i historię sztuki na UC Berkeley oraz historię filmu na UCLA. Prowadził prace archiwalne w Archiwum Filmowym i Telewizyjnym UCLA, Narodowym Centrum Konserwacji Filmów i Wideo Amerykańskiego Instytutu Filmowego oraz w Archiwum Filmowym Akademii Filmowej, a także w Universal, MGM/UA i Sony Pictures Entertainment, gdzie pełni obecnie funkcję dyrektora archiwum cyfrowego. Od lat jest aktywnym członkiem FIAF, AMIA, SMPTE i Los Angeles FilmForum. Od 1995 roku jest współorganizatorem The Reel Thing – sympozjum dotyczącego rekonstrukcji i konserwacji obrazu.

Amy Heller

Przed rozpoczęciem kariery w dziedzinie dystrybucji filmów, Heller studiowała amerykański rynek pracy i historię klasy robotniczej na Uniwersytecie Nowojorskim i Uniwersytecie Yale. W 1990 roku, wraz z mężem, Denisem Dorosem, założyła Milestone Films – niezależną firmę zajmującą się dystrybucją i rekonstrukcją filmów. Teraz, 27 lat później, nadal szukają filmów zaginionych, przeoczonych i niedocenianych. Milestone miało zaszczyt przedstawić publiczności między innymi „Killer of Sheep” Charlesa Burnetta, „The Exiles” Kenta Mackenziego, „On the Bowery” Lionela Rogosina, „Ja, Kuba” Mikhaila Kalatozowa oraz „Łączniczkę”, „Portret Jasona” i „Ornette: Made in America” Shirley Clarke. W 2016 roku Milestone wyprodukowało swój pierwszy film, esej dokumentalny Rossa Lipmana „Nie film”.

Milestone otrzymało nagrody od od Narodowego Towarzystwa Krytyków Filmowych, Międzynarodowego Seminarium Filmowego, Stowarzyszenia Nowojorskich Krytyków Filmowych, Fort Lee Film Commission i Archiwum Filmowego Anthology. W 2008 roku Stowarzyszenie Krytyków Filmowych z Los Angeles wręczyło Heller i Dorosowi pierwszą nagrodę Dziedzictwa Kinowego „za ich niestrudzone wysiłki na rzecz rekonstrukcji i ochrony filmów”.


Maggi Hurt

Pracuje przy pokazach kinowych od ponad 30 lat. W Tyneside Cinema w Newcastle, w 1980 roku była odpowiedzialna za stworzenie jednej z pierwszych bibliotek i księgarń specjalizujących się w studiach filmowych poza Londynem. We współpracy z pionierską reżyserką Sheilą Whitaker wspierała i rozwijała program, który obejmował historię filmu i jego archiwów, ale również promował młode talenty. W 1981 roku była zaangażowana w pierwszą brytyjską prezentację zrekonstruowanego „Napoleona”, z pełną oprawą muzyczną orkiestry.

W 1988 roku dołączyła do kadry Brytyjskiego Instytutu Filmowego, obecnie jest Koordynatorem Programu Rozwoju w BIF Southbank w Londynie, gdzie organizowała wydarzenia, w trakcie których zaprezentowano materiały archiwalne pochodzące z Narodowego Archiwum BIF i z całego świata. Pracowała także przy wielu międzynarodowych festiwalach prezentujących materiały zapomniane i odkryte na nowo oraz zrekonstruowane. W 2015 roku współpracowała przy projekcie Martin Scorsese Presents Masterpieces of Polish Cinema w BIF Southbank z Festiwalem Polskich Filmów w Londynie KINOTEKA. Pokaz, którego kuratorem był Martin Scorsese prezentował wspaniałe dzieła polskiej kinematografii zrekonstruowane cyfrowo i został wzbogacony o dyskusje na scenie, program edukacyjny i wystawę specjalnie wyselekcjonowanych na tę okazję plakatów, a także uświetniony obecnością wybitnych gości.

Martin Koerber

Główny Kurator archiwum filmowego w Deutsche Kinemathek – Muzeum für Film und Fernsehen oraz profesor Rekonstrukcji Fotografii i Dziedzictwa Audiowizualnego Hochschule für Technik und Wirtschaft [Uniwersytet Nauk Stosowanych] w Berlinie. W latach dziewięćdziesiątych, po ukończeniu studiów w dziedzinach mediów, historii sztuki i muzykologii na Freie Universität w Berlinie, pracował nad różnymi filmami eksperymentalnymi i dokumentalnymi. Przed przyłączeniem się do stałej kadry Kinemathek w 1998 roku, Koerber przeprowadził niezależne projekty dla Nederlands Filmmuseum i innych archiwów. W latach 1995-2003 organizował retrospektywy Festiwalu Filmowego w Berlinie. Został uznany za jednego z najwybitniejszych rekonstruktorów filmowych na świecie, jego dorobek w tej dziedzinie obejmuje wiele wspaniałych dzieł, m.in. Testament Dr. Mabuse i Metropolis Fritza Langa, a także klasyki filmu niemego, takie jak Die Büchse der Pandora, Die weiße Hölle vom Piz Palü i Menschen am Sonntag.

Josef Lindner

Magister Studiów Filmowych Wydziału Sztuk Komunikacji Uniwersytetu Wisconsin-Madison. W Archiwum Filmowym Akademii Filmowej pracuje od 1998 roku, od roku 2002 w charakterze Oficera Konserwacji. Nadzorował procesy konserwacji wielu filmów krótkometrażowych, m.in. animacji Johna i Faith Hubley i oscarowych dokumentów – „Dylan Thomas” autorstwa Jacka Howells’a oraz „Thursday's Children” („Czwartkowe Dzieci”) z 1954 roku w reżyserii Lindsaya Andersona; w swoim portfolio ma również 70-milimetrowy krótki film 30 kl./s The Miracle (Cud) wyprodukowany przez spółkę Todd-AO. Przyczynił się do procesów konserwacji filmów niemych; nadzorował pracę nad filmem „Dzieci Aktora” z 1910 roku – pierwszym tytułem wydanym przez Thanhouser Company, a także koordynował prace nad konserwacją takich filmów fabularnych jak: „The Deadlier Sex” (1920) i „Her Wild Oat” (1927) oraz nad filmami Satyajita Raya, „Rzeką” z 1951 r. w reż. Jeana Renoira, „Złotorękim” z 1955 r. w reż. Otto Premingera i „Białym Kanionem” z 1958 r. w reż. Williama Wylera.

Dzięki długoletniej współpracy Akademii Filmowej z Festiwalem Filmów Latynoskich w Los Angeles, pomógł w konserwacji i zaprezentowaniu takich filmów jak: „Mina Alaska” z 1968, „¡Asegure su mujer!” z 1935 i „Cita en la Frontera” z 1940. Kolejne pokazy filmów na Festiwalu Internacional del Nuevo Cine Latinoamericano w Hawanie doprowadziły do ​​współpracy z Cinemateca de Cuba i konserwacji dwóch fabuł legendarnego kubańskiego reżysera Tomása Gutiérreza Alei (Una pelea cubana contra los demonios, 1972 i Los sobrevivientes, 1979). Od 2013 Josef Linder pracuje w Komitecie Wykonawczym Międzynarodowej Federacji Archiwów Filmowych (FIAF), gdzie wspomaga planowanie i przeprowadzenie Kongresu FIAF w Los Angeles.

Renata Pawłowska-Pyra

Pełnomocnik dyrektora Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej ds. upowszechniania kultury filmowej. Absolwentka prawa od lat związana z rynkiem kinowym w Polsce. W latach 2004-2005 koordynator Sieci Kin Studyjnych. Przez wiele lat związana z rynkiem dystrybucji kinowej. W PISF odpowiada za projekty związane z rozwojem kin, upowszechnianiem i promocją kultury filmowej, digitalizacją filmów oraz edukacją.

Céline Ruivo

Dyrektorka archiwum filmowego La Cinemathèque française. Wcześniej pracowała w Dziale Rekonstrukcji laboratoriów Éclair. Od 2016 roku jest również szefową Komisji Technicznej FIAF. W 2016 roku promowała pracę na temat procesu Three Strip Technicolor na Université de Paris-III.

Kamil Rutkowski

W branży filmowej pracuje od 2003 r., zaczynał jako grafik komputerowy. Od 2005 r. rozpoczął pracę w The Chimney Pot, gdzie zajmował się rozwojem technologicznym firmy. Odpowiedzialny m.in. za kalibrację procesu fabularnego, projektowanie i testowanie workflow, tworzenie narzędzi informatycznych i tworzenie programistycznych skryptów do celów postprodukcyjnych. Od 2008 r. stoi na czele działu Digital Intermediate. W 2009 r. stworzył dział Cyfrowej Rekonstrukcji Obrazu, nad którym objął nadzór. Od 2011 r. został przedstawicielem technologicznym The Chimney Pot Warszawa w międzynarodowej grupie TCP. W 2012 r. został przewodniczącym międzynarodowej grupy Digital Intermediate w ramach The Chimney Pot Group. W 2013 r. został współtwórcą i współwłaścicielem DI Factory, gdzie jest odpowiedzialny za rozwój technologiczny. Jest twórcą takich serwisów jak DI Library i DI View wspierających procesy obsługi filmów fabularnych i reklam. Równolegle do działań w DI Factory w 2016 r., założył polski oddział międzynarodowego stowarzyszenia SMPTE, którego jest przewodniczącym.

Pracował przy ponad 180 polskich i zagranicznych pełnometrażowych filmach fabularnych zarówno współczesnych jak i rekonstruowanych, takich jak „Powidoki”, „Loving Vincent”, „Miasto 44”, „Planeta Singli”, „Katyń”, „Sala samobójców”, „Listy do M”, „Sanatorium pod klepsydrą”, „Wesele”, „Rękopis znaleziony w Saragossie”. Ponad 150 z nich nadzorował jako DI Supervisor. Wielokrotnie prezentował swoje osiągnięcia na międzynarodowych sympozjach, takich jak New York Film School (Nowy Jork), FMX (Stuttgart), InsightOut (Berlin), IDIFF (Paryż), Camerimage (Bydgoszcz).

Jędrzej Sabliński

Jędrzej Sabliński - współwłaściciel i CEO firmy DI FACTORY, z branżą filmową związany jest od 1993 roku, kiedy został dyrektorem sprzedaży Eastman Kodak w Polsce. W 2000 roku został prezesem The Chimney Pot Warszawa.

Zaincjował w Polsce rozwój usług cyfrowej obróbki obrazu: w 2005 wprowadził na polski rynek proces Digital Intermediate i cyfrową korekcję barwną, a w 2007 rozpoczął w ramach projektu KINO RP proces cyfrowej rekonstrukcji filmów dla kina i TV.

Nadzorował postprodukcję ponad 200 filmów fabularnych i rekonstrukcje ponad 70 tytułów, m.in. „Rękopis znaleziony w Saragossie”, „Faraon”, „Ziemia Obiecana” i „Nóż w wodzie” w rozdzielczości 4K.

Jest głównym inicjatorem i dyrektorem projektu „Martin Scorsese Presents: Maserpieces of Polish Cinema”.

Prezentował swoje osiągnięcia na licznych sympozjach i seminariach m.in. w Amsterdamie na IBC – największych targach przemysłu filmowego i telewizyjnego, w Stuttgarcie na FMX – europejskich targach efektów specjalnych, i w Paryżu, na IDIFF – europejskim sympozjum postprodukcji. Wykładał także w łódzkiej PWSFTviT.

Anna Sienkiewicz-Rogowska

Absolwentka Akademii Ekonomicznej w Krakowie i Wyższej Szkoły Przedsiębiorczości i Zarządzania im. Leona Koźmińskiego. W latach 2001-2005 producentka Festiwalu Filmowego i Artystycznego „Lato Filmów” w Kazimierzu Dolnym. Współpracowała przy produkcji filmów dokumentalnych. W latach 2008-2015 w Polskim Instytucie Sztuki Filmowej, w tym jako Pełnomocnik Dyrektora PISF ds. Upowszechniania Kultury Filmowej i Promocji. Z ramienia PISF koordynowała także programy: rekonstrukcji cyfrowej filmów i modernizacji kin, szkolnictwa zawodowego, organizację festiwali filmowych. Obecnie Zastępca Dyrektora Filmoteki Narodowej – Instytutu Audiowizualnego, gdzie nadzoruje m.in. digitalizację i cyfryzację.

Matěj Strnad

Absolwent Centrum Studiów Audiowizualnych Wydziału Filmowego i Telewizyjnego Akademii Sztuk Scenicznych w Pradze, a w latach 2014-2016 pracował jako Asystent projektów cyfrowych w Narodowym Archiwum Filmowym w Pradze (NFA). Był koordynatorem projektu finansowanego z grantów EEA „Rekonstrukcja Cyfrowa Czeskiego Dziedzictwa Filmowego”. Od roku 2016 jest odpowiedzialny za rozwój i metodologię zbiorów audiowizualnych w NFA. Działa w charakterze Eksperta ds. digitalizacji i dziedzictwa filmowego Czeskiego Ministerstwa Kultury i Czeskiego Państwowego Funduszu Wspierania i Rozwoju Kinematografii. Od czasu do czasu podejmuje aktywności redaktora, autora i wykładowcy w dziedzinie konserwacji filmu i sztuki medialnej.

Kieron Webb

Menadżer ds. konserwacji filmów w Archiwum Państwowym Brytyjskiego Instytutu Filmowego, kieruje zespołami w laboratorium zajmującym się konserwacją filmów i nadzoruje projekty rekonstrukcyjne Archiwum. Pracował przy rekonstrukcjach pierwszych filmów Charliego Chaplina, Alfreda Hitchcocka i Davida Leana, a także przy filmie „Wypadek” Josepha Losey’a (1967) i „The Great White Silence” Herberta G. Pontinga (1924). Ukończył studia filmowe na Uniwersytecie w Kent, a w 2000 roku dołączył do BIF. Szczególnie interesuje go historia kolorów filmu i ich reprezentacji. Zainteresowanie to wynika z jego zaangażowania w rekonstrukcję cyfrową obrazu, technologie Dufaycolor, Technicolor i Eastmancolor. Esej Kierona „Kolor i rekonstrukcja materiału filmowego” został opublikowany w ramach projektu CREATE. Wywiad z nim został wydany drukiem BIF w dziele „Brytyjskie Kino Kolorowe: praktyki i teorie”. Jest członkiem Komisji Technicznej FIAF.

Elżbieta Wysocka

Elżbieta Wysocka jest kierownikiem Zespołu Restauracji Taśmy Filmowej i Repozytorium Cyfrowego w FINA. Od 2010 prowadziła projekt Repozytorium Cyfrowe w zakresie katalogowania ochrony cyfrowej a także digitalizacji i rekonstrukcji filmów fabularnych i animowanych z kolekcji Filmoteki Narodowej w ramach programu Kultura+ (2011-2015).

Z wykształcenia konserwator dzieł sztuki, pracę magisterską obroniła w zakresie ochrony i restauracji sztuki wideo (2006). Zanim dołączyła do zespołu Filmoteki Narodowej pracowała studiach postprodukcyjnych. Interesuje się restauracją filmu, wideo, performance i net artu. Autorka książki Wirtualne ciało sztuki. Ochrona i udostępnianie dzieł audiowizualnych (nagroda za najlepszą pracę doktorską z dziedziny nauk o kulturze NCK, 2013).